Techniki swirl w mydle: w garnku, drop, hanger, łyżką i taiwan swirl

Swirl to dwa lub więcej kolorów masy przesuwanych przez siebie nawzajem, dopóki jeszcze mogą płynąć. Każda technika poniżej to inny sposób, żeby to osiągnąć, i każda zawodzi w ten sam sposób: masa gęstnieje, zanim wzór jest skończony. Praca zaczyna się więc, zanim wlejesz jakikolwiek kolor, od przepisu i organizacji pracy, które utrzymują masę rzadką.

Dlaczego swirl potrzebuje rzadkiej masy

Wlewana masa zanurza się w rzadkiej masie, rozpływa się w niej i przepuszcza pałeczkę, nie zostawiając za nią bruzdy. Gęsta masa nie robi nic z tych rzeczy: wlany kolor leży na wierzchu w postaci sznurów, narzędzie ciągnie grudki i zostawia kanały, a uwięzione powietrze zamienia się w dziury w pokrojonej kostce. W zakresie płynności gęstość wyznacza wzór: Alicia Grosso uzyskuje drobniejsze swirle z rzadszej masy i większe plamy koloru z gęstszej i zauważa, że kolor wlany gęstszy niż baza przenika przez nią na wylot. Liczy się też głębokość. Im głębsza forma, tym trudniej przeprowadzić wzór przez całą wysokość, więc do swirli Grosso celuje w masę o głębokości 5 do 7,5 cm (2 do 3 in).

Większość swirli wymaga lekkiego śladu, czyli rzadkiego budyniu, który przez kilka sekund utrzymuje słabą linię. Drop swirl wymaga jeszcze mniej: masy ledwie zemulgowanej. Wyjątkiem jest swirl łyżką, który wymaga średniego śladu, i dlatego właśnie na niego warto się przestawić, gdy partia zaczyna ci gęstnieć. Jak odczytywać kolejne etapy, wyjaśnia poradnik o śladzie.

Przepis, który pozostaje płynny

O szybkości śladu w większości decyduje się, zanim zaczniesz: decydują oleje, woda, temperatura i zapach.

Oleje. Przepisy oparte głównie na płynnych olejach bogatych w kwas oleinowy (oliwa z oliwek, olej z otrębów ryżowych, olej rzepakowy, olej słonecznikowy wysokooleinowy) wolno dochodzą do śladu. Olej palmowy i rycynowy go przyspieszają: Fisher pisze, że przez nie jego własny codzienny przepis jest za szybki na misterne swirle, a jego wolny przepis zastępuje je smalcem i olejem rzepakowym. Oliwa z oliwek jest wolna tylko w zwykłych gatunkach: Faiola i Cavitch zauważają, że olej z wytłoczyn oliwy szybko dochodzi do śladu, a Cavitch dodaje, że daje ciemniejsze mydło, więc nie używaj go w partiach z wzorami.

Woda. Mniej wody to szybszy ślad, więc partia z wzorem to złe miejsce na zmniejszenie ilości wody. Roztwór ługu 30 do 33 % daje czas. Przy roztworze słabszym niż około 31 % biała baza, która przejdzie pełną fazę żelu, może pokazać rzeki glicerynowe, więc przy bazie z dwutlenkiem tytanu albo zostań przy 31 do 33 %, albo nie dopuść do pełnej fazy żelu w bloku (rzeki wyjaśnia barwienie mydła).

Temperatura. Chłodniejsza masa wolniej dochodzi do śladu, do pewnej granicy. Około 32 do 38 °C (90 do 100 °F), nieco poniżej 38 do 43 °C (100 do 110 °F) stosowanych w wielu podstawowych przepisach, pasuje do przepisu poniżej, o ile roztopione oleje pozostają klarowne. W dużo niższej temperaturze twarde tłuszcze zaczynają krzepnąć, co zagęszcza masę równie skutecznie (fałszywy ślad); Faiola wymienia zarówno zbyt niską, jak i zbyt wysoką temperaturę wśród przyczyn przyspieszenia śladu. Książki nie zgadzają się co do liczby. Grosso łączy partie do swirli w 41 do 43 °C (105 do 110 °F), bo masa zostanie podzielona na małe porcje, które stygną w trakcie pracy, a przepisy z wzorami Faioli w Pure Soapmaking robi się w 43 do 49 °C (110 do 120 °F). Niższa liczba pasuje do naszego przepisu z przewagą olejów płynnych; przepis z masłami musi pozostać na tyle ciepły, żeby masa w dzbankach nie zaczęła tężeć. Grosso jest stanowcza w jednej sprawie: metoda w temperaturze pokojowej, w której gorący roztwór ługu roztapia twarde tłuszcze, „w połączeniu z mniejszą ilością wody to przepis na swirlową katastrofę”.

Blendowanie. Używaj blendera ręcznego tylko do zemulgowania masy, krótkimi impulsami, a potem dokończ trzepaczką. Każda dodatkowa sekunda blendowania to czas zabrany wzorowi.

Zapach. Zapach, który przyspiesza ślad, to najczęstszy powód zważenia się partii, więc nigdy nie używaj w swirlu niesprawdzonego. Najpierw wypróbuj go w małej, gładkiej partii. Jeśli wiesz, że zachowuje się dobrze, możesz dodać go do olejów przed ługiem, jak robi Faiola w swoich linear swirlach; jeśli sprawia kłopoty, dowiesz się o tym, zanim podzielisz masę na kolory. Więcej znajdziesz w poradnikach zapach w mydle oraz zważenie się masy, grudkowanie i przyspieszenie śladu.

Dodatki. Glinki szybko zagęszczają masę, a cukry, miód i mleko ją rozgrzewają i przyspieszają ślad. Kolory z glinek dodawaj do porcji, które wlewasz na końcu, albo zostaw je na swirl łyżką.

Oto przepis przyjazny swirlom, dobrany do formy blokowej 25 × 9 cm napełnionej na wysokość 6 cm:

Przetłuszczenie 5 %, roztwór ługu 31 %. Około 1304 g masy albo 1331 g z zapachem w ilości 3 % masy olejów. Liczby z kalkulatora ługu.

To mieszanka z naszej trójkolorowej kostki z hanger swirlem, krewna klasyki bez oleju palmowego z większą ilością płynnego oleju i bez oleju rycynowego. Przepisy z dużą ilością olejów płynnych tężeją wolniej niż twardsze, więc zostaw blok w formie dzień lub dwa dłużej, zanim go wyjmiesz.

Zanim ług spotka się z olejami

Gdy ług trafi do olejów, masa zaczyna odliczać czas. Wszystko inne robisz wcześniej:

1. Rozprowadź barwniki w kubeczkach, jak opisuje poradnik o barwieniu mydła, i zamieszaj je tuż przed użyciem.
2. Zaplanuj podział. Zdecyduj, ile masy dostanie każdy kolor, i zapisz to; poradnik o barwieniu pokazuje obliczenia. Biała lub jasna baza między kolorami utrzymuje je czystymi.
3. Przygotuj pojemniki. Dzbanki z ostrym dzióbkiem do wylewania linii, butelki z dozownikiem do cienkich linii i kropek, po jednym na kolor.
4. Przygotuj narzędzia i formę. Pałeczki lub patyczki do szaszłyków, szpatułkę, narzędzie do hanger swirla albo przegródki, jeśli wzór ich wymaga, i formę wyłożoną, wypoziomowaną i w zasięgu ręki.
5. Zarezerwuj czas. Wylewanie wzoru w pięciu kolorach może zająć dziesięć minut. Jeśli to dłużej, niż daje ci twój przepis, użyj mniej kolorów.

Gdy masa jest podzielona, Faiola rozdziela zapach między dzbanki i wmieszuje go trzepaczką od najjaśniejszego koloru do najciemniejszego, a każdy dzbanek, w którym masa zaczęła gęstnieć, delikatnie przemiesza trzepaczką tuż przed wylaniem.

Swirl w garnku (in the pot)

Najprostszy swirl: kolor wraca do garnka, a większość pracy wykonuje wylewanie do formy. Warto spróbować go na naszej kostce z indygo ze swirlem w garnku.

1. Zabarw porcję. Przy lekkim śladzie wlej mniej więcej jedną trzecią masy do dzbanka z rozprowadzonym barwnikiem i wymieszaj trzepaczką. Przy kilku kolorach zabarw kilka mniejszych porcji, a to, co zostaje w garnku, wybiel.
2. Wlej z powrotem z wysokości. Wlej zabarwioną masę z powrotem do garnka w trzech lub czterech miejscach, część z wysoka, żeby opadła na dno, część z niska, żeby została blisko powierzchni.
3. Zamieszaj raz lub dwa. Przeciągnij szpatułkę albo pałeczkę po garnku jednym lub dwoma okręgami. Nie więcej.
4. Wylej do formy. Wylewaj w jednym miejscu albo przesuwaj się wzdłuż formy. Wylewanie dalej rozwija swirl.
5. Wykończ wierzch. Jeśli chcesz, przeciągnij pałeczką przez górny 1 cm.

Drop swirl

Kolory wlewane z wysokości do bazy, tak że przebijają się przez nią i zostawiają smugi w głąb kostki, jak w naszej niebiesko-złotej kostce z drop swirlem.

1. Utrzymaj masę ledwie przy śladzie. Przestań blendować przy emulsji. Kolory muszą opadać, gdy trafią w masę.
2. Wlej część bazy. Wlej do formy mniej więcej połowę koloru bazowego.
3. Wlej kolor z wysokości. Trzymaj dzbanek około 30 cm (12 in) nad formą i wlej linię wzdłuż niej albo zygzak. Wysokość wpycha kolor w głąb bazy.
4. Na zmianę. Wlej linię następnego koloru, potem trochę bazy, i powtarzaj, aż masa się skończy.
5. Zostaw albo przeciągnij raz. Wzór jest gotowy taki, jaki jest, albo możesz raz przeciągnąć pałeczkę wzdłuż przez środek.

To, ile wlewasz za każdym razem, jak wysoko trzymasz dzbanek i jak rzadka jest masa, zmienia wielkość smug, więc zapisuj, co robisz.

Drop swirl: rzadka niebieska masa wlewana z wysokości około 30 cm przebija się do białej bazy.

Hanger swirl

Pętla z drutu przeciągana w górę i w dół przez warstwy kolorów. Narzędzie robi się samemu, a efektem jest rząd pętli w poprzek każdej kostki.

1. Zrób narzędzie. Wygnij druciany wieszak na ubrania albo kawałek powlekanego drutu miedzianego w płaską pętlę, której dolny odcinek obejmuje wewnętrzną szerokość formy, z uchwytem wystającym z jednej strony ponad brzeg. Grubszy drut albo nasunięty na niego wężyk akwariowy przesuwa więcej masy i daje wyrazistszy swirl.
2. Wlewaj kolory warstwami. Przy lekkim śladzie wlewaj kolory cienkimi warstwami, na zmianę, aż forma się zapełni.
3. Włóż pętlę. Wciśnij ją przy jednym końcu formy, aż położy się płasko na dnie, w poprzek.
4. Prowadź swirl wzdłuż formy. Podnieś pętlę tuż pod powierzchnię i wciśnij ją z powrotem do dna, za każdym razem przesuwając się o szerokość palca, aż do drugiego końca. Faiola przesuwa się o około 1 cm, Grosso o około 2,5 cm (1 in); większe kroki dają większe pętle. Fisher podaje trzy inne wzory do wypróbowania: poziomy zygzak, zanurzenie z zamachem (plunge and swoop) i loki. Przez cały czas trzymaj pętlę pod powierzchnią.
5. Wyjmij ją na końcu. Wyjmij ją dopiero przy drugim końcu, a potem, jeśli chcesz, przeciągnij pałeczkę przez górny 1 cm.

Przy wzorach wylewanych z przegródkami Faiola wstawia narzędzie do pustej formy przed wylewaniem, co pozwala uniknąć śladu, jaki zostawia wciskanie go później.

Hanger swirl w pokrojonej kostce: poziome warstwy wyciągnięte w pętle.

Swirl łyżką

Porcje koloru nakładane łyżką do formy i przeciągane razem na wierzchu. Wymaga gęstszej masy niż każdy inny opisany tu swirl.

1. Doprowadź masę do średniego śladu. Porcje muszą utrzymać kształt.
2. Nakładaj łyżką, na zmianę kolorami. Jedną dużą łyżką na każdy kolor nakładaj do formy po kolei porcje każdego koloru, w dwóch lub trzech miejscach, raz duże, raz małe.
3. Wyrównuj na bieżąco. Stukaj formą o blat mniej więcej po każdych 2,5 cm (1 in) masy.
4. Polej i przeciągnij. Polej wierzch resztą każdego koloru, a potem przeciągnij pałeczkę na głębokość 1 cm zygzakiem w poprzek, przesuwając się wzdłuż formy. Możesz też wyciągnąć wierzch w szpic grzbietem łyżki. Więcej przejść to więcej faktury i więcej mieszania się kolorów.

Do tego swirla pasują kolory z glinek, bo glinki i tak zagęszczają masę.

Taiwan swirl

Kolory wlewane obok siebie do podłużnych kanałów, a potem przeciągane w poprzek i wzdłuż, jak w naszej kostce z taiwan swirlem w kolorach węgla i róży. Jego bliski krewny, mantra swirl, zamiast tego używa ósemki.

1. Podziel formę. Wytnij trzy paski kartonu, które ciasno pasują wzdłuż formy blokowej i są trochę od niej wyższe, tak żeby powstały cztery kanały.
2. Wylewaj do kanałów jednocześnie. Przy lekkim śladzie wlewaj kolory do ich kanałów w tym samym czasie, a osoba do pomocy niech trzyma przegródki nieruchomo. Postukaj formą.
3. Wyjmij przegródki. Wyciągnij je prosto do góry, powoli.
4. Swirl w poprzek. Wsuń pałeczkę do dna przy jednym końcu i przeciągaj ją na boki w poprzek formy ciasnymi zygzakami, przesuwając się do drugiego końca.
5. Swirl wzdłuż. Przejdź jeszcze raz w drugą stronę: długie zygzaki wzdłuż formy, przesuwając się w poprzek.
6. Pokrój tak, żeby było go widać. Wzór przechodzi przez całą głębokość. Kostki pokrojone w zwykły sposób pokazują jego wycinek; krojenie poziome, równoległe do wierzchu, pokazuje swirl tak, jak wyglądał z góry, i tak kroją te wzory Soap Queen i Fisher.

Column pour (wylewanie na kolumnę)

Kolor wylewany na klocek stojący w formie, tak że każda porcja rozlewa się pierścieniami; wyjęcie klocka składa pierścienie razem. Najlepiej widać to w szerokiej formie płaskiej.

1. Ustaw kolumnę. Postaw klocek o wymiarach około 5 × 5 × 15 cm (2 × 2 × 6 in) pionowo na środku formy, obciążony tak, żeby się nie przesuwał, z górą wystającą ponad brzeg.
2. Zabarw trzy lub cztery porcje przy lekkim śladzie.
3. Wylewaj na kolumnę. Wylewaj pierwszy kolor na wierzch klocka, licząc powoli do trzech, potem następny kolor, i tak w kółko, aż masa się skończy. Każda porcja spływa po klocku i rozlewa się po formie.
4. Wyjmij kolumnę. Wyciągnij klocek prosto do góry, powoli. Masa zamyka się w miejscu po nim i składa pierścienie w nieregularny wzór. Postukaj formą.
5. Jeśli chcesz, dodaj linię. Faiola rysuje butelką z dozownikiem białą linię w poprzek wierzchu i przeciąga narzędziem tylko przez wierzch.

Piórka z miki na wierzchu

Raczej wykończenie niż swirl przez całą kostkę: linie miki przeciągane w piórka na powierzchni dowolnego wzoru, jak na naszej kostce z wierzchem w piórka z miki.

1. Przygotuj olej z miką. Wmieszaj 1 łyżeczkę miki do 1 łyżki lekkiego oleju, tak żeby był na tyle rzadki, by kapał.
2. Złap właściwy moment. Powierzchnia musi jeszcze ustępować pod patyczkiem, przy lekkim do średniego śladu. Gdy jest za rzadka, mika opada; gdy za gęsta, nie da się jej przeciągnąć w piórka.
3. Ułóż linie lub kropki. Zakraplaczem albo łyżeczką nakap kilka linii lub kropek oleju z miką na wierzch. Kilka kropel wystarcza na dużo.
4. Zrób piórka. Przeciągnij patyczek tylko przez kilka górnych milimetrów, przecinając linie pętlami lub esami, a linie wyciągną się w piórka.
5. Lekko spryskaj. Gdy wzór jest gotowy, można go lekko spryskać alkoholem przeciw nalotowi sodowemu.

Działa też sucha mika: przesiej ją przez sitko do herbaty i delikatnie dmuchnij nad powierzchnią, żeby ją rozprowadzić. Faiola nie spryskuje alkoholem miki naniesionej na sucho, bo robi się od tego rozmokła.

Wyczucie czasu i co idzie nie tak

Przyczyny i rozwiązania według Faioli, Fishera i Cable; mieszanie kolorów to zwykła teoria barw.

Kontrast sprawia, że swirl jest czytelny. Kolory o podobnej głębi, nawet świetnie przeswirlowane, z odległości kroku wyglądają płasko; ciemny kolor obok białego wygląda jak wzór. W razie wątpliwości użyj mniej kolorów i mniej przejść.